Wierzba energetyczna

W Polsce występuje około 30 gatunków dziko rosnących odmian wierzby. Wierzba Salix americana stosowana jest w plecionkarstwie, natomiast odmiany Salix trianda, Salix dasyklados, Salix viminalis są wykorzystywane głównie na cele energetyczne.

Salix viminalisto efekt krzyżowania i selekcji wielu odmian wierzby. Formy wykorzystywane na plantacjach plonowych, z przeznaczeniem na cele energetyczne, powinny pochodzić z pewnego źródła i spełniać następujące wymagania:

• duży roczny przyrost masy
• pędy powinny szybko odrastać po zbiorze (po każdej rotacji)
• odporność na niskie wymagania glebowe
• odporność na choroby i szkodniki i czynniki zewnętrzne (mrozoodporność)
• wysoka wartość opałowa drewna (około 17-18GJ/Mg suchej masy)

• Rozmnażanie wyłącznie wegetatywne
  • fragmenty rocznej lub dwuletniej rośliny i ich nasadzanie, np. cele energetyczne
  • sadzonki ukorzenione, np. strefy ekotonowe
• Silny wzrost w okresie wegetatywnym nawet do 3 m w jednym sezonie
• Pełna dojrzałość rośliny w 3 roku od nasadzenia, czas życia do 25 lat 
• Wymagania (warunki maksymalnego wzrostu):
  • lekko kwaśny odczyn gleby (pH = 5,5 – 6,5)
  • duża wilgotność siedliska (stabilny i wysoki poziom wód gruntowych)
• Zalety energetycznego wykorzystania
  • niskie koszty uzyskania biomasy
  • wysoka wartość opałowa
  • niska emisja zanieczyszczeń gazowych i pyłowych
  • niewielki odsetek popiołów
  • niski koszt infrastruktury do przygotowania i spalania biomasy.